Minihartjes

M'n zoontje wordt alweer bijna 4 jaar! Dat betekent afscheid nemen van de peuterspeelzaal en op naar de grote school. Hij kan niet wachten... Dat betekent ook uitdelen bij Nijn (de peuterspeelzaal), ik ben er al druk mee bezig, want hij gaat dit as. maandag al doen. Zie hieronder de foto's en ik zal waarschijnlijk die dag het eindresultaat ook op de gevoelige plaat vastleggen. Nog even doorzetten en dan is het af.

xxx Wanda xxx

Schelpjes van mijn dochter

Mijn dochter heeft (bijna) elke dag als zij thuis komt uit school hele vieze laarzen. Ik bedoel dan ook ECHT HEEL ERG VIEZE laarzen! Er gaat dus ook elke dag een vochtig doekje overheen om de prut eraf te boenen. Maar ja, als liefhebbende moeder doe je dit met een grote glimlach op je gezicht en word je niet boos, want zoals mijn lieve, lieve dochter altijd tegen mij zegt: "daar heb je nou eenmaal kinderen voor". Waar haalt ze die wijsheid toch vandaan? Vast van haar moeder, hahaha. Maar ik dwaal af. Die vieze laarzen dus, hoe komt ze daaraan? Naast de school ligt namelijk een speeltuintje, waar ze soms mogen spelen onder schooltijd. Daar ligt natuurlijk ook een zompig grasveld (verklaring voor de prutlaarzen) en sinds kort ook nieuwe schelpenpaadjes. Een dikke laag met allemaal prachtige schelpen! Daar moet natuurlijk flink gezocht worden naar echte pareltjes van schelpen en slakkenhuizen (het lijkt haar moeder wel, op jacht naar leuke spulletjes op rommelmarkten, zou ze ook dezelfde spanning voelen in haar buik?). Enfin, ze kwam thuis met prachtige schelpen enzo. Die moesten thuis natuurlijk ergens mooi uitgestald worden (van wie heeft ze dat toch?). Ze duikelde haar mooiste doosje op (ex-kerstcadeauverpakking) en daar mochten haar vondsten in worden gedaan. Het geheel staat nu op de vensterbank en mijn dochter is zo trots als een pauw!

xxx Wanda xxx

Tulpjes na toneel!

Ik ben de laatste tijd druk bezig geweest om mijn rol weer in mijn hoofd te prenten. Gisteravond was de laatste uitvoering van de eenakter: "HELP POLITIE" bij ons in het Dorpshuis, en wat voor een afsluiting was het! Vlak voor we op moesten, gierden de zenuwen door mijn lijf, maar tijdens het spel gleed de spanning van me af en na afloop zat ik vol adrenaline: zo gaaf... Denk je vlak van tevoren nog iets in de trant van "dit doe ik nooit meer, waarom doe ik mezelf dit aan???", direct erna ben je er vol van "wat was dit gaaf!!!". Om middernacht kwam ik dus thuis met mijn nieuw verkregen bosje tulpen. Die hebben nu een plekje gekregen op de eettafel. Even een paar foto's om ze te showen. Ik krijg er alweer een heerlijk lentegevoel bij.

En ja: op de voorkant van het boek sta ik!!! Dit boek werd gebruikt tijdens de toneeluitvoering. Ik speelde een nachtclubzangeres die de (ex)vrouw van haar minnaar had vermoord... Zij las voor uit dit boek terwijl ik achter haar stond te proberen haar te vermoorden, wat telkens mislukte (geen kogels in het pistool, touwtje dat breekt, uiteindelijk vergiftigde ik haar met een overdosis slaappoeder...).

Op naar het volgende stuk, helaas heb ik daar geen rol in, maar ben wel inspeciente. Dit stuk doen we in september/oktober.

xxx Wanda xxx

Op de valreep

Kerst is alweer voorbij en het duurt niet lang meer voordat het ook met de laatste dag van het jaar gebeurd is. Ik heb nog net even tijd om wat impressies van onze woonkamer op mijn blog te zetten. Zo erg als ik ervan heb genoten!

 Hieronder zie je een aantal van de foto's die ik in de collage heb gebruikt. Zoals deze van een groepje wat ik op de computerkast heb staan. Het prachtige tasje wat daar staat, heb ik cadeau gekregen op kerstavond...

Mooi zicht op de vensterbank. Op de twee harten heb ik "FIJNE KERST" geschreven, zodat alle voorbijgangers dit kunnen lezen! Ik vond ze een fijne vondst, gewoon bij de Action! Ik ben echter nog blijer met de kerststal: dat was jaren geleden een cadeau van mijn schoonmoeder. Ieder jaar krijgt dit tafereeltje weer een mooie plek en ik raak altijd ontroerd als ik ernaar kijk. 's Avonds wanneer de waxinelichtjes branden is het helemaal een mooi gezicht...

Ik ben dol op koopjes! Zo kwam ik bijvoorbeeld ook aan dit fantastische windlicht, voor weinig op de rommelmarkt. Speciaal voor de kerstdagen heb ik er allemaal hartjes en balletjes aan gehangen. Mooi, hè?

Soms weet mijn moeder mij te verrassen met een prachtig cadeau! Zo kreeg ik van mijn ouders deze twee flesjes op eerste Kerstdag. Nu moet je wel weten dat mijn moeder degene is die voor iedereen gaat "shoppen" voor verjaardagen en dergelijke, mijn vader geeft zijn morele en financiële steun vanuit de luie stoel. Dus pap en mam: bedankt! Ik ben er erg blij mee.

Voor onderstaande foto zijn niet veel woorden nodig. Fraai plaatje, niet? Staat op de eettafel...

"Lest best" met dit prachtige glazen setje van Maria, Jozef, kindje Jezus en de Drie Wijzen. Ik had ze gevonden op een rommelmarkt een paar weken geleden voor maar 1,50 euro. Kijk, daar word ìk nou blij van! Ik had ze in de sneeuwpoeder gestald op een dienblad samen met de schaal kerstballen, mooie armeluis zilveren kandelaars, waxinelichtjes en een knutselwerkje van de peuterspeelzaal van mijn kleine mannetje. Dienblad vol geluk, mag ik wel zeggen!

Wij hebben fijne kerstdagen gehad en ik hoop op een fantastisch uiteinde vanavond. We gaan er lekker van genieten bij mijn schoonzus, haar man en kinderen! Het wordt vast gezellig!

xxx Wanda xxx

Dromen van een witte kerst!

Ik begin al een beetje te dromen van een:

White Christmas

I'm dreaming of a white Christmas
Just like the ones I used to know
Where the treetops glisten and children listen
To hear sleighbells in the snow

I'm dreaming of a white Christmas
With every Christmas card I write
May your days be merry and bright
And may all your Christmases be white

I'm dreaming of a white Christmas
With every Christmas card I write
May your days be merry and bright
And may all your Christmases be white

Blijft een fantastisch mooi nummer van Bing Crosby, ik kom al helemaal in de kerstsferen!

xxx Wanda xxx

Sneeuw, slee en pepernoten!

 Het is alweer een tijdje geleden dat ik wat heb geschreven op mijn blog, ik moet wat beter mijn best doen om vaker er iets op te zetten. Ha! Dat wordt alvast mijn goede voornemen voor het nieuw jaar!

Er is alweer sneeuw gevallen, hoewel niet zoveel als in de rest van het land, als ik Piet Paulusma moet geloven, maar genoeg. Genoeg om er nu (lekker binnen met een hete kop thee) ècht van te genieten, want de kinderen hebben kerstvakantie: we MOETEN NIKS! Heerlijk gewoon... Ik heb gelijk weer een paar mooie plaatjes geschoten met mijn fototoestel:

Zoals ik mijn dochter had beloofd, hebben we gisteravond een sleetochtje gemaakt. Manlief was niet thuis vanwege de kerstborrel van zijn werk, dus wij zouden "lekker" gaan eten in de snackbar. Normaal doe ik zoiets niet, maar mijn dochter wilde dit zo graag... Dus op weg dan maar. Het was, zoals je begrijpt, vooral de weg ernaar toe die zorgde voor de dolle pret! Tja, het welbekende spreekwoord was hier zeker van toepassing: het gaat niet om het doel (de snackbar, of all things!) maar om de reis er naar toe! Onbetaalbaar.

Een paar dagen geleden vond ik nog een verloren zakje pepernoten in de kast. Joepie, dus ik deed er een paar in mijn mond en liep al kauwend naar mijn zoontje die in de gang met zijn sneeuwlaarsjes in de hand op me stond te wachten. Hij keek me indringend aan met geknepen oogjes.

"Mama, wat heb jij in je mond", vroeg hij.

"Ehm, pepernootjes", was mijn antwoord.

Zijn oogjes keken me zo mogelijk nog indringender aan.

"Dat dacht ik al, mama, jij KLEINE BOEF!!! Ik wil ook pepernoten whoor!"

Ik begon te lachen.

"Ze liggen al voor je klaar op het aanrecht, lieverd."

En weg was 'ie! Om even later druk kauwend achter op de fiets te zitten om mijn dochter van school te halen. Heerlijk rustig zo'n mannetje met pepernootjes...

xxx Wanda xxx

Vind de Sint ons huisje wel?

Buiten ligt een dik pak sneeuw. Vandaag is manlief met onze dochter een tochtje wezen maken met de slee. Dapper gingen ze op weg. Ons zoontje echter zag dit niet zo zitten. Het was hem te koud! Zeker toen hij hoorde dat zijn mama van plan was gevulde speculaasbavarois te gaan maken. Zeg maar gewoon "taart", voor morgen wanneer we Sinterklaas willen gaan vieren. "Ik wil bij mama blijven!". Ach lieverd toch, blijf maar lekker bij mij, lekker warm binnen.

Nu gaan we lekker een Sinterklaasfilm kijken op tv. Thee, limonade en perpernoten erbij en genieten maar! Ik heb zin in morgen... Zal de Sint ons huis wel vinden, met al die sneeuw? En wat zullen de cadeautjes zijn?

Nog even een paar foto's van wat mooie hoekjes die ik in huis heb gecreëerd....

xxx Wanda xxx