Het leven en de dood

Vanmorgen naar een begafenis geweest. Zucht. Het zijn de minder leuke kanten van het leven, maar je bent blij dat je de nabestaanden toch eventjes tot steun bent geweest door je aanwezigheid... Soms lukt het niet om bij zoiets persoonlijk aanwezig te zijn, maar als het wel kan, is het een kleine moeite!

Zo ben je net erg met de dood bezig geweest en zie je op weg naar huis zomaar al sneeuwklokjes in volle bloei staan! En ook bij mij in de tuin zag ik opeens dat de sneeuwklokjes zich al aandienden. Het zijn één van mijn lievelingsbloemen (naast juffertje-in-het-groen). Dus ondanks de trieste ochtend, borrelde er alweer een beetje vreugde in me: het leven keert  alweer terug op de aarde, de lente komt eraan!

xxx Wanda xxx

Even genieten...

Terwijl ik nog wat foto's van een paar weken geleden aan het bekijken was, zag ik er een paar die ik had genomen waarbij mijn schatjes lekker koekjes aan het bakken waren... Mijn blog heeft niet voor niets onder andere "Bengeltjes" in de naam. Dat zijn mijn kinderen, engeltjes en boefjes tegelijk!!! In de afgelopen tijd heb ik weer eens geleerd dat je moet genieten van elkaar en de momenten waarop je het zó goed hebt. Daar was dit er één van...

En ik kan je verzekeren dat we heerlijk hebben gesmikkeld van de koekjes. Of moet ik zeggen KOEK, want bij het uit de oven halen van de bakplaat bleek dat we de koekjes te dicht bij elkaar hadden gelegd... Het was dus één grote koek geworden. Maar ja, de brokken waren erg lekker...

xxx Wanda xxx

Lamgeslagen...

Binnen een paar dagen tijd zijn er van twee vrienden de vaders overleden. Het hakt er bij ons allemaal flink in. We kunnen het haast niet geloven.

Rens is nu voor de eerste keer naar zijn nieuwe, grote school, hij had er zoveel zin in. Gelukkig maar... En  ik? Ik zit nu moederziel alleen thuis! Ga maar snel beginnen met een tekst voor de rouwadvertentie die we (weer) willen plaatsen... En dan de muziek KNALHARD aan en proberen alle verdrietige gevoelens weg te poetsen. Als het niet helpt, heb ik in ieder geval een schoon huis!

xxx Wanda xxx

Uitgedeeld!

Gisteren was dus de laatste dag bij de peuterspeelzaal. Weer een mijlpaal bereikt en dus ook afscheid van een tijdperk wat niet meer terug zal komen. Snik. Maar voor mijn mannetje was het vooral één groot feest. Zijn verjaardag duurt nog even en hij denkt nu dat hij hééééél erg lang jarig is. Maar goed, onderstaande foto's laten zien wat hij heeft uitgedeeld en hoe hij ervan heeft genoten:

 Allemaal hartjes,

heel veel hartjes!



Natuurlijk BLAUWE hartjes.

Ik word niet 1 jaar...

Maar wel 4 jaar!!!!

Ik ben zó blij!

xxx Wanda xxx

Minihartjes

M'n zoontje wordt alweer bijna 4 jaar! Dat betekent afscheid nemen van de peuterspeelzaal en op naar de grote school. Hij kan niet wachten... Dat betekent ook uitdelen bij Nijn (de peuterspeelzaal), ik ben er al druk mee bezig, want hij gaat dit as. maandag al doen. Zie hieronder de foto's en ik zal waarschijnlijk die dag het eindresultaat ook op de gevoelige plaat vastleggen. Nog even doorzetten en dan is het af.

xxx Wanda xxx

Schelpjes van mijn dochter

Mijn dochter heeft (bijna) elke dag als zij thuis komt uit school hele vieze laarzen. Ik bedoel dan ook ECHT HEEL ERG VIEZE laarzen! Er gaat dus ook elke dag een vochtig doekje overheen om de prut eraf te boenen. Maar ja, als liefhebbende moeder doe je dit met een grote glimlach op je gezicht en word je niet boos, want zoals mijn lieve, lieve dochter altijd tegen mij zegt: "daar heb je nou eenmaal kinderen voor". Waar haalt ze die wijsheid toch vandaan? Vast van haar moeder, hahaha. Maar ik dwaal af. Die vieze laarzen dus, hoe komt ze daaraan? Naast de school ligt namelijk een speeltuintje, waar ze soms mogen spelen onder schooltijd. Daar ligt natuurlijk ook een zompig grasveld (verklaring voor de prutlaarzen) en sinds kort ook nieuwe schelpenpaadjes. Een dikke laag met allemaal prachtige schelpen! Daar moet natuurlijk flink gezocht worden naar echte pareltjes van schelpen en slakkenhuizen (het lijkt haar moeder wel, op jacht naar leuke spulletjes op rommelmarkten, zou ze ook dezelfde spanning voelen in haar buik?). Enfin, ze kwam thuis met prachtige schelpen enzo. Die moesten thuis natuurlijk ergens mooi uitgestald worden (van wie heeft ze dat toch?). Ze duikelde haar mooiste doosje op (ex-kerstcadeauverpakking) en daar mochten haar vondsten in worden gedaan. Het geheel staat nu op de vensterbank en mijn dochter is zo trots als een pauw!

xxx Wanda xxx

Tulpjes na toneel!

Ik ben de laatste tijd druk bezig geweest om mijn rol weer in mijn hoofd te prenten. Gisteravond was de laatste uitvoering van de eenakter: "HELP POLITIE" bij ons in het Dorpshuis, en wat voor een afsluiting was het! Vlak voor we op moesten, gierden de zenuwen door mijn lijf, maar tijdens het spel gleed de spanning van me af en na afloop zat ik vol adrenaline: zo gaaf... Denk je vlak van tevoren nog iets in de trant van "dit doe ik nooit meer, waarom doe ik mezelf dit aan???", direct erna ben je er vol van "wat was dit gaaf!!!". Om middernacht kwam ik dus thuis met mijn nieuw verkregen bosje tulpen. Die hebben nu een plekje gekregen op de eettafel. Even een paar foto's om ze te showen. Ik krijg er alweer een heerlijk lentegevoel bij.

En ja: op de voorkant van het boek sta ik!!! Dit boek werd gebruikt tijdens de toneeluitvoering. Ik speelde een nachtclubzangeres die de (ex)vrouw van haar minnaar had vermoord... Zij las voor uit dit boek terwijl ik achter haar stond te proberen haar te vermoorden, wat telkens mislukte (geen kogels in het pistool, touwtje dat breekt, uiteindelijk vergiftigde ik haar met een overdosis slaappoeder...).

Op naar het volgende stuk, helaas heb ik daar geen rol in, maar ben wel inspeciente. Dit stuk doen we in september/oktober.

xxx Wanda xxx